Dlaczego biegówki to dobra forma ruchu?
Narty biegowe nie wymagają specjalnego terenu, wyjazdu, stoku ani toru. Pobiegać można po leśnym dukcie, polnej drodze albo nieodśnieżonej ścieżce rowerowej za miastem. Nie ma też znaczenia, czy zadyszka pojawia się po kilku minutach, czy masz kondycję maratończyka, bo suniesz w tempie, które Ci odpowiada. To ćwiczenie tlenowe (aerobowe) na świeżym, mroźnym powietrzu zamiast na klimatyzowanej sali. Serce bije mocniej, płuca intensywniej pracują, a komórki ciała dostają więcej tlenu.
Z perspektywy fizjoterapii biegówki są sportem bezpiecznym i bardzo dobrze sprawdzają się jako forma terapii.
Jak pracują stopa, staw skokowy i łydka?
But do biegu klasycznego jest miękki i ma tylko nieco usztywniony nosek pod zapięcie. Dzięki temu podczas odbicia pracują krótkie mięśnie stopy, a paluch zgina się grzbietowo i podeszwowo, aktywnie odpychając stopę od podłoża. Biegówki to też jeden z niewielu sportów zimowych, w których stopom jest ciepło.
Odbicie powstaje dzięki zgięciu podeszwowemu w stawie skokowym i mocnej pracy mięśnia trójgłowego łydki. To także bardzo dobre ćwiczenie stabilizacyjne. Przesuwając nartę do przodu, musisz utrzymać stopę i środek ciężkości ciała nad wąską nartą, w bucie przypiętym do niej tylko czubkiem.
Jak pracuje kolano?
Na nartach biegowych trzeba skupić się na centrowaniu kolana, czyli prowadzeniu go dokładnie nad stopą i stawem skokowym. Kolano pracuje w łańcuchu zamkniętym. Zgina się i prostuje w skorygowanym ustawieniu, a obciąża je wyłącznie masa Twojego ciała. Podczas takiego ruchu powierzchnie stawowe toczą się i ślizgają względem siebie, co sprzyja odżywianiu chrząstki stawowej. Pracują wszystkie mięśnie stabilizujące kolano oraz mięśnie przedniej i tylnej strony uda.
Co zyskuje staw biodrowy?
W fazie zakrocznej noga zostaje z tyłu, a staw biodrowy mocno się prostuje. Pracują wtedy prostowniki stawu, czyli mięśnie pośladkowe, a jednocześnie rozciągają się zginacze biodra, które przy siedzącym trybie życia są zwykle przykurczone. Obciążenie jednej nogi na wąskiej narcie angażuje także mięśnie stabilizujące miednicę.
Jak pracują tułów i ramiona?
Stabilizacja bioder, kolan i stawów skokowych nie byłaby możliwa bez pracy głębokich mięśni tułowia, przede wszystkim mięśnia poprzecznego brzucha i mięśnia wielodzielnego. Stabilizują one tułów i kręgosłup, czyli tak zwany core, i kontrolują zakres ruchu w poszczególnych odcinkach kręgosłupa. Intensywnie pracują też mięśnie skośne brzucha, a przy przyspieszonym oddechu przepona i mięśnie międzyżebrowe.
Ramiona i ręce również pracują, bo część energii odbicia pochodzi z odepchnięcia kijami. Zaangażowane są mięśnie piersiowe, mięsień naramienny, dolne stabilizatory łopatek oraz mięśnie dwugłowy i trójgłowy ramienia.
Dlaczego biegówki ćwiczą koordynację?
Naprzemienna praca rąk i nóg, czyli prawa noga z lewą ręką, wymaga dobrej koordynacji. Ćwiczymy ją w niemowlęctwie podczas raczkowania, a na biegówkach trenujesz ją ponownie. Ruch naprzemienny wymaga też współpracy obu półkul mózgu.
Czym biegówki różnią się od biegania?
Z bieganiem biegówki łączy tylko polska nazwa. Nie ma tu fazy lotu ani wstrząsów przy kontakcie stopy z podłożem, bo narta sunie po śniegu. To ruch na mrozie i ćwiczenie tlenowe, które buduje kondycję. Wysiłek sprzyja też wydzielaniu endorfin, które poprawiają samopoczucie.
Co zyskuje sylwetka?
Intensywna praca stopy i stawu skokowego wzmacnia łydki. Mięśnie ud zginają, prostują i stabilizują kolano. Pośladki pracują przy każdym kroku, żeby utrzymać ciało nad nartą. Naprzemienna praca rąk i nóg oraz praca mięśni oddechowych angażują mięśnie talii. Praca ramion wzmacnia mięśnie trójgłowe i dolne stabilizatory łopatek, co pomaga utrzymać wyprostowaną sylwetkę.
Jeśli przed sportem powstrzymuje Cię ból stóp, kolan lub kręgosłupa, zgłoś się do fizjoterapeuty na badanie stóp i narządu ruchu.
